แมงกะพรุน (Jellyfish) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อยู่ในไฟลัม Coelenterate หรือ Cnidalia ลักษณะลำตัวใส และอ่อนนิ่ม เหมือนวุ้น ด้านบนมีลักษณะนูน รูปร่างคล้ายร่มหรือระฆังคว่ำ เรียกว่า “Medusa” มีเส้นหนวดอยู่รอบบริเวณขอบร่ม สำหรับใช้เป็นเครื่องสัมผัสและทรงตัว ถัดจากขอบร่มเข้าไปตรงกลางใต้ร่ม จะมีเส้นยาวๆ ลักษณะคล้ายหนวดปลาหมึกห้อยย้อยลง ด้านล่างทำหน้าที่คอยล่าเหยื่อหรือจับเหยื่อใส่ปาก แมงกะพรุนมีระบบประสาท เส้นประสาทต่อกันเป็นร่างแหตามลำตัวและหนวด เพื่อรับสัมผัสและตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม แต่ไม่มีสมอง ไม่มีกระดูก ไม่มีหัวใจ และไม่มีปอด โครงสร้างของร่างกายเป็นแบบง่ายๆ ประกอบด้วยเนื้อเยื่อสองชั้น มาบรรจบกันเป็นปากอยู่ตรงกลางลำตัว บริเวณรอบปากมีส่วนที่ห้อยยื่นเป็นพู จำนวนสี่พูในลักษณะสมมาตร มีทางเดินอาหารและกระเพาะอาหาร และมีช่องเปิดออกเพียงช่องเดียว ทำหน้าที่เป็นปากและทวารหนัก ระหว่างเนื้อเยื่อมีสารที่มีลักษณะคล้ายวุ้นเรียกว่า มีโซเกลีย (Mesoglea) ทำหน้าที่ยึดเนื้อเยื่อทั้งสองเข้าด้วยกัน ร่างกายมีน้ำเป็นองค์ประกอบมากถึง 95 เปอร์เซนต์ แมงกะพรุนทุกชนิดมีเซลล์ที่เรียกว่า Cnidocyte ที่มีเข็มพิษ (Nematocyst) แต่จะมีระดับความเข้มพิษที่แตกต่างกันไป ซึ่งปริมาณของนีมาโตซีสอาจมีจำนวนถึง 80,000 เซลล์ ใน 1 ตารางเซนติเมตร

       ปลาไหล เป็นปลาน้ำจืดที่บางท้องถิ่นเรียกว่า "ไหลนา" บ้างก็เรียก "เหยี่ยน"  เนื้อรสชาติดี มีให้เลือกซื้อกันทั้งแบบเป็นๆ และหั่นเป็นชิ้นแล้ว ตามตลาดสดที่ขายอาหารพื้นบ้านใหญ่ๆ การซื้อปลาไหลมาทำความสะอาดเองจะได้ปลาไหลที่สด เนื้อหวาน แต่ปลาไหล เป็นปลาที่ตายยาก ต้องทุบหัวให้ตายแล้วใช้ใบข่อย ใบตะไคร้ ใบสัก ใบมะเดื่อ ทราย หรือสก็อตไบรท์รูดตัวปลาจนขาวซีด ล้างน้ำให้สะอาดจึงผ่าท้อง เอาไส้ออกหั่นเป็นแว่นหนาประมาณครึ่งเซนติเมตร หรือหั่นท่อนยาว 1 นิ้ว นิยมนำมาทำผัดเผ็ด แกงเผ็ด ผัดกะเพรา และต้มยำ เคล็ดลับความอร่อยคือต้องทำความสะอาดอย่างดี เลือกปลาไหลลำตัวกว้างเท่าหัวแม่มือ จึงจะรับประทานก้างปลาได้กรุบอร่อย ใส่เครื่องเทศและสมุนไพรต่างๆ ให้ถึงเครื่องเทศและใส่เหล้าเพื่อดับกลิ่นคาว

โดยปกติการอนุบาลลูกปลากะพงขาวจะอนุบาลโรงเพาะฟักเพื่อให้มีอัตรารอดตายสูง และสามารถตั้งเป้าหมายการผลิตได้ แต่ต้นทุนการผลิตสูง ประกอบกับหลังจากเมื่อปลามีขนาดความยาว 1.5-2.5 เซนติเมตร จะเจริญเติบโตช้า ซึ่งส่วนใหญ่กรมปรมงเป็นผู้ผลิตลูกปลาขนาดดังกลาว ด้วยเหตุนี้การอนุบาลต่อเพื่อให้ได้ปลาขนาดความยาวประมาณ 4-8 นิ้ว สำหรับจำหน่ายให้แก่กลุ่มผู้เลี้ยงปลาในกระชังหรือในบ่อดิน เพื่อเลี้ยงเป็นปลาเนื้อต่อไป เป็นอีกช่องทางหนึ่งในการประกอบอาชีพ ซึ่งวิธีการอนุบาลลูกปลากะพงขาวในบ่อดินมี ดังนี้

        การจัดตู้ปลา เป็นการแสดงออกถึงความรู้สึกที่ดีต่อธรรมชาติเป็นการแสดงรสนิยมด้านศิลปะที่เชื่อมโยงกับความงามของธรรมชาติที่สามารถสัมผัสได้ และช่วยให้จิตใจสดชื่นอารมณ์ร่าเริง แจ่มใส ศิลปะต่างรูปแบบในการจัดตู้ปลาย่อมสะท้อนให้เห็นถึงความงามของธรรมชาติที่ไม่สามารถบรรยายได้และมีอยู่จริง ซึ่งเปรียบเสมือนการสะท้อนภาพความงามจากธรรมชาติจำลองมาไว้ในตู้ปลา อีกทั้งยังเป็นการฝึกสภาพจิตใจของผู้เลี้ยงปลามือใหม่ ให้เกิดความรู้สึกที่ดีงาม ต่อธรรมชาติ

เนื้อที่ทำฟาร์มสัตว์น้ำทั่วโลก มีประมาณ 2.2 ล้านเฮกตาร์ โดยประมาณร้อยละ 18 เป็นฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำกร่อยและน้ำเค็ม ที่เหลือเป็นฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำจืด ซึ่งจะพบฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำกระจายอยู่ทั่วไปตามทะเลสาบ อ่างเก็บน้ำ แม่น้ำ ลำคลอง ลำธาร ห้วย หนอง คลอง บึง เป็นต้น

ฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำในประเทศไทย

ฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำในประเทศไทยสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ลักษณะคือ การทำเป็นอาชีพหลักและอาชีพรอง ขนาดของฟาร์มที่ทำเป็นอาชีพมักมีขนาดใหญ่แบบครบวงจรหรือไม่ครบวงจร ซึ่งขึ้นอยู่กับงบประมาณของเจ้าของว่ามีความสามารถเพียงใด เช่น ฟาร์มจระเข้ที่สมุทรปราการ ฟาร์มปลาของบริษัทวังมัจฉา ฟาร์มกุ้งของบริษัทซีพี ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจที่ใช้การลงทุนสูงโดยทำแบบครบวงจร คือ ทั้งเพาะพันธุ์ ขยายพันธุ์ เลี้ยง ส่งไปขาย แปรรูปผลิตภัณฑ์ ผลิตอาหารสัตว์น้ำเอง เป็นต้น แต่บางบริษัท เช่น บริษัทบางกอกฟาร์ม ซึ่งสั่งลูกปลาแฟนซีคาร์ปจากญี่ปุ่นเข้ามาเลี้ยงเพื่อจำหน่ายภายในประเทศและส่งไปขายต่างประเทศ เนื่องจากการลงทุนในประเทศไทยต่ำกว่าที่ญี่ปุ่น