ถั่วดำ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Bruguiera parviflora Wight & Arn.ex Griff.

วงศ์ : RHIZOPHORACEAE

ชื่ออื่น : ถั่วทะเล (ระนอง); รังกะแท้ (ใต้): ลังกะได, นังกะได (มลายู-ใต้)

เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก-กลาง สูง 10-20 เมตร โคนต้นมีพูพอน ผิวเปลือกบริเวณโคนต้นมีจุดสีขาวแต้ม เรือนยอดแคบกลม รูปปิระมิด สีเขียวอมเหลือง รากหายใจยาว 15-20 เซนติเมตร เหนือผิวดิน เปลือกสีเทา หรือน้ำตาลเข้ม เรียบ ถึงแตกเป็นเกล็ด มีช่องอากาศเล็กๆ ไม่เด่นชัด

ใบ ออกเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง เรียงตรงข้าม สลับทิศทาง แผ่นใบรูปรี ขนาด 3-5 X 7-15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ฐานใบรูปลิ่ม แผ่นใบสีเหลืองอมเขียว เกลี้ยงทั้งสองด้าน เส้นใบบาง 7 คู่ เห็นทั้งสองด้าน ก้านใบยาว 1.5-2 เซนติเมตร หูใบยาว 3-6 เซนติเมตร สีเหลืองอมเขียว

ดอก ออกเป็นช่อกระจุกที่ง่ามใบ ช่อละ 3-7 ดอก ก้านช่อดอกยาว 1.8-2.2 เซนติเมตร สีเหลืองอมเขียว ก้านดอกย่อยยาว 0.6-1.5 เซนติเมตร วงกลีบเลี้ยงเป็นหลอดยาว 0.7-0.9 เซนติเมตร สีเหลืองอมเขียว มีสัน ปลายแยกเป็นแฉกสั้นๆ 8 แฉก กลีบดอก 8 กลีบ รูปขอบขนาน ยาว 0.1-0.2 เซนติเมตร ขอบกลีบมีขน ปลายกลีบมีขนแข็ง 3 เส้น

ผล เป็นผลแบบงอกตั้งแต่ยังติดอยู่บนต้น รูปทรงกระบอก ยาว 1.3-2.5 เซนติเมตร กลีบเลื้ยงหุ้มผลตรง ลำต้น ใต้ใบเลี้ยง หรือ "ฝัก" รูปทรงกระบอก เรียวตรง ขนาด 0.3-0.6 X 8-18 เซนติเมตร เมื่อยังอ่อนสีเขียว และเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมเขียวเมื่อแก่ ออกดอกและผลเกือบตลอดปี

ขื้นในพื้นที่ด้านในของป่าชายเลนที่น้ำท่วมถึง อย่างสม่ำเสมอ