พังกา ถั่วขาว

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Bruguiera hainesii C.G.Rogers.

วงศ์ : RHIZOPHORACEAE

เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง-ใหญ่ สูง 15-25 เมตร เปลือกสีน้ำตาลอมเทา และมีช่องอากาศขนาดใหญ่ กระจายอยู่ทั่วไปตามลำต้น โคนต้นมีพูพอนเล็กน้อย และมีรากหายใจรูปเข่า

ใบ เป็นใบเดียว เรียงแบบตรงข้ามเป็นคู่ แต่ละคู่สลับทิศทางกัน แผ่นใบรูปรี ถึงรูปขอบขนานแกมรี ขนาด 4-7 X 8-15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ถึงเรียว แหลมสั้น ฐานใบแหลม ผิวใบด้านบนมีสีเขียว ท้องใบสีเขียวอมเหลือง ก้านใบยาว 2-4 เซนติเมตร สีเหลืองอมเขียว หูใบที่ปลายยอดสีเหลืองอมเขียว ยาว 3-5 เซนติเมตร

ดอก ออกเป็นช่อตามง่ามใบ แบบช่อกระจุก แต่ละช่อมี 2-3 ดอก บางครั้งออกเป็นดอกเดี่ยวๆ ก้านช่อดอกยาว 0.7-1.5 เซนติเมตร ก้านดอกย่อยยาว 0.6-0.9 เซนติเมตร ดอกยาว 2-2.5 เซนติเมตร วงกลีบเลี้ยงสีเหลืองอมเขียว ถึงสีเหลืองจางๆ มีกลีบเลี้ยง 10 กลีบ หลอดกลีบเลี้ยงขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.5 เซนติเมตร มีสันนูนเล็กน้อยทางด้านบน แฉก และหลอดกลีบเลี้ยงยาวเท่ากัน กลีบเลี้ยงโค้งงอขึ้นด้านบน กลีบดอกยาว 0.7-1 เซนติเมตร มีหยักลึก 1/3 ของกลีบดอก และมีขนปกคลุม มีรยางค์ 2-4 อัน ที่ปลายแฉก ออกดอกระหว่างเดือนกันยายน-ตุลาคม

ผล มีขนาดสั้นรูปทรงกระบอง ยาว 1.5-2 เซนติเมตร สีเขียวแกมเหลือง จะงอกตั้งแต่ผลยังติดอยู่บนต้น "ฝัก" รูปซิการ์ หรือ คล้ายกระบอง โค้งเล็กน้อย ขนาด 0.9-1.2 X 10-20 เซนติเมตร ฝักอ่อนสีเขียว ถึงเขียวอมเหลือง เมื่อแก่จะเป็นสีม่วง-เทา

เป็นพันธุ์ไม้ป่าชายเลนที่พบได้ยากชนิดหนึ่งของไทย ขึ้นในพื้นที่ที่น้ำทะเลท่วมถึงเป็นช่วงเวลาสั้นๆ มักขึ้นปะปนกับพันธุ์ไม้สกุลนี้ชนิดอื่นๆ ปัจจุบันพบอยู่เป็นกลุ่มที่อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี และที่อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช