มะพลับ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Diospyros areolata King & Gamble.

วงศ์ : EBENACEAE

ชื่ออี่น : พลับ (กลาง)

เป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ขนาดเล็ก สูง 5-12 เมตร เรือนยอดรูปกรวยคว้ำ เปลือกสีน้ำตาลเทาถึงคล้ำ เรียบ หรือเป็นสะเก็ด และหลุมตื้นๆ เปลีอกชั้นในสีน้ำตาล

ใบ เป็นใบเดียว เรียงสลับ แผ่นใบหนาคล้ายแผ่นหนัง รูปขอบขนาน ขนาด 4-7 X 7-20 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ฐานใบมน ใบเกลี้ยง หรือมีขนเฉพาะบริเวณเส้นกลางใบด้านท้องใบ มีเส้นใบ 5-12 คู่ ยอดอ่อน และใบอ่อนมีขนสั้นๆ ก้านใบยาว 1-1.5 เซนติเมตร มีขน

ดอก เป็นดอกแยกเพศ ออกที่ง่ามใบ ดอกเพศผู้ออกเป็นช่อ ช่อละ 3-4 ดอก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 เซนติเมตร ก้านดอกย่อยยาว 0.2 เซนติเมตร มีขนยาวนุ่ม วงกลีบเลื้ยงรูประฆังกว้าง วงกลีบดอกรูปคนโท หรือรูปไข่ กลีบดอก 5 กลีบ สีขาว ด้านนอกมีขนสั้นนุ่ม เกสรเพศผู้ 20-21 อัน ดอกเพศเมียมักออกเดี่ยวๆ ก้านดอกยาว 0.5-1 เซนติเมตร มีขนยาวนุ่ม ออกดอก เดือนมีนาคม-พฤษภาคม

ผล รูปไข่ ถึงกลมรี ขนาค 2.5-3.5 X 3-5 เซนติเมตร มีขน และเกล็ดละเอียด สีน้ำตาลแดงปกคลุม กลีบเลื้ยงปิดขั้วผล ขอบหยักลึก แต่ละแฉกมักพับกลับ สีเขียว ก้านผลยาว 1 เซนติเมตร มี 8 เมล็ด ผลแก่ระหว่างเดือนตุลาคม-กุมภาพันธ์

พบขึ้นในป่าที่ลุ่มด่ำ บริเวณแนวกันชนระหว่างป่าบกและป่าชายเลน บริเวณชายคลองและชายป่าพรุ หรือในพื้นที่ที่เป็นดินเลนแข็ง น้ำท่วมถึงน้อย