โรคติดเชื้อแบคทีเรียหลายชนิดในระยะตัวเต็มวัย (Common bacterial infections in adult frogs)

สาเหตุ

สาเหตุโน้มนำเกิดจากสภาพบ่อสกปรกมากจนเกิดการติดเชื้อแบคทีเรียชนิดต่างๆ หลายชนิด ที่พบบ่อยได้แก่ อีลิซาเบทคิงเกีย (Elizabethkingia sp.) หรือชื่อเดิมคือ คริสซีโอแบคทีเรี่ยม(Cryseobacterium sp.)
หรือฟลาโวแบคทีเรี่ยม (Flavobacterium sp.), Streptococcus sp., Staphylococcus sp., Pseudomonas sp. และ Aeromonas sp.

อาการ

มีลักษณะเป็นจุดแดงๆ ตามขาและผิวตัว โดยเฉพาะด้านท้องจนถึงแผลเน่าเปื่อยบริเวณปาก ลำตัวและขา ตับมีขนาดใหญ่ขึ้น และมีจุดสีเหลืองซ้อนๆ กระจายอยู่ทั่วไป ไตขยายใหญ่ บางครั้งพบตุ่มสีขาวกระจายอยู่ ลักษณะตาขาว ขุ่น บอด เกิดการอักเสบที่ตา มีหนองในช่องหน้าตา มีอาการทางประสาทโดยกบจะนอนหงายท้อง แสดงอาการควงสว่าน คอเอียง กบบางตัวจะบวมน้ำ พบน้ำคั่งใต้ผิวหนังและมีน้ำในช่องท้อง

การรักษา

ทำได้โดยลดความรุนแรงของโรค โดยแยกตัวป่วยออกและฆ่าเชื้อโรคในบ่อโดยใช้ยาฆ่าเชื้อ เช่น ไอโอดีน เป็นต้น หรือ อาจใช้ด่างทับทิม 5-8 กรัม/น้ำ 1 ลูกบาศก์เมตร สาดให้ทั่วบ่อติดต่อกัน 3 วัน และผสมยาปฏิชีวนะ เช่น เอนโรฟล็อคซาซิน (Enrofloxacin) หรือออกซีเตต-ตร้าซัยคลิน (Oxytetracycline) ในอัตรา 3-5  กรัม/อาหาร 1 กิโลกรัมต่อวัน กินติดต่อกันจนกว่าอาการจะดีขึ้น หรือให้กินไม่น้อยกว่าครั้งละ 5-7 วัน เพื่อป้องกันการติดเชื้อในกบที่เหลือ นอกจากนี้แล้วจะต้องแยกกบให้ปริมาณน้อยลงจากเดิม หากมีการติดเชื้อ Elizabethkingia sp. ด้วยการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะที่ใช้กันอยู่ทั่วๆ ไปอาจไม่ได้ผลโดยเฉพาะในตัวที่ป่วยหนัก อาจต้องมีการทำการตรวจหาความไวรับต่อยาปฏิชีวนะ เนื่องจาก Elizabethkingia sp. เป็นเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิด

การป้องกัน

เมื่อเริ่มเลี้ยงควรปล่อยกบลงเลี้ยงในอัตราไม่หนาแน่น คือปล่อยในอัตราส่วน 50-70 ตัวต่อตารางเมตร และไม่นำกบที่มาจากฟาร์มที่มีประวัติการเกิดโรคร้ายแรง เช่น ตาขุ่น คอเอียง หรือขาแดง