ปลากะพงดำ ปลากะพงขี้เซา

ชื่อวิทยาศาสตร์  : Lobotes surinamensis Bloch, 1790

ชื่อสามัญ  : Tripletali

ลักษณะทั่วไป  : ปลาชนิดนี้เมื่่อก่อนจับจากธรรมชาติ แต่เมื่อนำมาต้มยำหรือแกงรสชาติจะจืดชืดไม่อร่อย จึงโยนทิ้งทั้งหม้อ คนใต้จึงเรียกว่า “ปลาหม้อแตก” จนทุกวันนี้ แต่มีชื่ออื่นอีก คือ ปลากะพงขี้เซา, ปลาอีโป้, ปลากะพงดำ, ปลาตะกรับทะเล มีลำตัวแบนค่อนข้างลึก ความยาวหัวจะสั้นกว่าความลึกลำตัว ปากกว้างเฉียงขึ้น มุมปากจะอยู่แนวเดียวกับปุ่มกลางนัยตา ครีบหลังจะเป็นก้านครีบเดี่ยวเป็นซี่ปลายแหลมประมาณ 11-13 ก้าน และก้านครีบแขนง 13-16 ก้าน ส่วนครีบหลัง ครีบก้น ครีบหางขนาดใกล้เคียงกันดูเหมือนจะมีครีบหาง 3 อัน ขนาดค่อนข้างใหญ่ สีน้ำตาลเข้มทั้งตัว หรือสีเหลืองอมเขียวมะกอก ขนาดใหญ่ที่สุด 10 เซนติเมตร มีนิสัยชอบพรางตัวโดยสามารถปรับสีตามสภาพแวดล้อมได้

ขนาด  : ความยาว ๑๑๐ เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ ๑๙ กิโลกรัม

แหล่งอาศัย  : บริเวณชายฝั่ง และปากแม่น้ำ  ลูกปลาวัยอ่อนฟักตัวที่ป่าชายเลน

ประโยชน์  : นำมาประกอบอาหาร เช่น ต้มยำ ทอด แกงส้ม นึ่ง หรือย่าง