หอยตะเภา หอยท้ายเภา หอยเภา

ชื่อวิทยาศาสตร์  :  Donax scortum Linnaeus, 1758

ชื่อสามัญ  : Leather donax

ลักษณะทั่วไป  : เปลือกเป็นรูปสามเหลี่ยมที่มีปลายด้านท้ายโค้งงอขึ้น มีเส้นนูนเป็นสันพาดตามแนวยาวจากด้านหน้าไปด้านท้ายตามแนวขอบเปลือกประมาณ 70-90 สัน ในบริเวณส่วนหน้าสันนี้จะมีลักษณะเป็นแผ่นสูงขึ้นมาและเรียบ บริเวณส่วนกลางของเปลือก ส่วนด้านท้ายสันจะมีลักษณะแหลมสูงขึ้นมาเป็นหนามแหลม ซึ่งเห็นได้ชัดในหอยที่มีขนาดเล็กเปลือกมีสีน้ำตาลอมเหลืองหรือน้ำตาลดำ

ขนาด  : ขนาดที่พบโดยทั่วไปยาวประมาณ 5-10 เซนติเมตร

การกินอาหาร  : กรองอาหารขนาดเล็ก ได้แก่ แพลงก์ตอนพืช แพลงก์ตอนสัตว์ ซากพืชและซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย

การผสมพันธุ์  : เป็นหอยที่มีเพศแยก มีการสืบพันธุ์และวางไข่ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนกรกฎาคม

แหล่งที่อยู่อาศัย  : อาศัยอยู่ตามชายหาดในเขตน้ำขึ้นน้ำลง ชอบฝังตัวอยู่บริเวณที่มีลักษณะเป็นดินทรายละเอียดปนเลน

การแพร่กระจาย  : พบแพร่กระจายทั่วไปในเขตมหาสมุทรอินเดีย สำหรับในประเทศไทยพบตามบริเวณชายฝั่งทะเลของจังหวัดตรัง ตั้งแต่หาดหัวหิน หาดปากเมง หาดฉางหลาง หาดเจ้าไหม และหาดเจ้าสำราญ นอกจากนั้นยังพบหอยตะเภาในจังหวัดสตูล และจังหวัดกระบี่

ประโยชน์  : เนื้อนำไปประกอบอาหารประเภทผัด เปลือกใช้ทำเป็นของที่ระลึก

การเลี้ยง  : กรมประมงโดยสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งจังหวัดตรังสามารถเพาะได้สำเร็จ แต่ยังไม่มีการเลี้ยงในเชิงพานิชย์ ส่วนใหญ่เก็บมาจากแหล่งธรรมชาติ