อวนทับตลิ่ง (Beach Seines)
เครื่องมือชนิดนี้ บางแห่งเรียกว่า อวนเข็น ที่พบมากมี 2 แบบ คือ แบบที่ใช้จับปลากะตัก หรือเคย และแบบที่ใช้จับปลากระบอก หรือปลาขนาดเล็กริมฝั่ง เช่น ปลาเห็ดโคน กุ้ง เป็นเครื่องมือประมงพื้นบ้านที่ใช้ทำการประมงเฉพาะช่วงที่มีสัตว์น้ำเป้า หมายชุกชุมเท่านั้น หลังจากนั้นจะเปลี่ยนไปใช้เครื่องมืออื่นหรือทำอาชีพอื่น อวนทับตลิ่งแบบจับเคย และปลากะตักมีตาอวนขนาดเล็กที่สุด ใช้แรงคน 10-13 คน ส่วนแบบที่ใช้จับปลากระบอก ตาอวนมีขนาดใหญ่กว่า มีทั้งแบบใช้เรือวางอวนซึ่งใช้คน 6 คน และแบบไม่ใช้เรือใช้คน 1-2 คน
|
|
|
จังหวัดที่พบมาก ได้แก่ จังหวัดระยอง
ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร และนราธิวาส เป็นต้น
เรือและอุปกรณ์ เรือประมงขนาด 4-7 เมตร
อาจใช้หรือไม่ใช้เครื่องยนต์ ถ้าใช้จะมีขนาด 3-5 แรงม้า
แบบที่ใช้จับปลากระบอกจะใช้เรือ หรือไม่ใช้เรือก็ได้
เครื่องมืออวนทับตลิ่งจับปลากระบอก หรือปลาชนิดอื่นๆ เป็นเครื่องมือที่พบน้อยกว่าแบบแรก ความยาวประมาณ 50-200 เมตร เนื้ออวนเป็นอวนเอ็น ขนาดเบอร์ 0.20 ขนาดตา 30, 45 มิลลิเมตร ลึก 50-100 ตา ทุ่นพยุงอวนมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 3.80 เซนติเมตร หนา 2.20 เซนติเมตร ผูกห่างกัน 0.80-1.00 เมตร น้ำหนักถ่วงคร่าวล่างขนาด 10 กรัม/ลูก ผูกห่างกัน 40-50 เซนติเมตร ปลายสุดผืนอวนแต่ละข้างผูกติดกับไม้ขนาดเล็ก ยาว 1.50 เมตร ถ้าเป็นอวนทับตลิ่ง ปลากระบอกที่ใช้เรือวางอวนจะมีเชือกฉุดหูอวน ขนาด 16 มิลลิเมตร ยาว 30 เมตร ข้างละหนึ่งเส้น นอกจากนี้ SEAFDEC (1986) ยังรายงานว่ามีการใช้กับอวนทับตลิ่งขนาดตา 25 มิลลิเมตร ด้วย แต่ไม่มีรายละเอียด
วิธีทำการประมง ส่วนใหญ่ทำการประมงเวลากลางวัน
ตั้งแต่เช้ามืดถึงเย็น แหล่งทำการประมงน้ำลึก 1-3 เมตร
ถ้าใช้อวนทับตลิ่งแบบจับเคยหรือปลากะตัก เรือจะแล่นค้นหาฝูงสัตว์น้ำก่อน
เมื่อพบแล้วจึงปล่อยอวนล้อมฝูงสัตว์น้ำเป็นรูปเกือกม้า จากนั้นชาวประมง
8-11 คน ที่อยู่บนชายหาดจะนำเอาสายลากทั้งสองข้างไปช่วยกันฉุดอวนเข้าหาฝั่ง
จนกระทั่งปลายปีกอวนทั้งสองข้างเกยหาด
แล้วจึงนำปลายปีกอวนทั้งสองข้างมาอยู่ใกล้กัน
หรือคร่าวล่างของปีกอวนด้านซ้ายและขวาชิดกัน จากนั้นจะช่วยกันดึงสายทุ่น
เนื้ออวนและสายคร่าวล่างของอวนปีกด้านซ้ายและขวากองไว้ที่ชายหาดจนถึงอวนถุง
หรือกึ่งกลางอวน
ชาวประมงจะล้อมเป็นวงกลมและถือเนื้ออวนส่วนที่เป็นขอบของปากถุงไว้
แล้วนำสวิงช้อนสัตว์น้ำใส่ภาชนะ
จากนั้นช่วยกันกองอวนบนเรือใหม่ให้เรียบร้อยพร้อมใช้งาน วันหนึ่งๆ
จะทำการประมง 3-4 ครั้ง
ส่วนแบบที่ใช้จับปลากระบอกชนิดที่ไม่ใช้เรือ
ชาวประมงจะเดินถืออวนหรือกองบนยางในรถยนต์เดินไปตามชายหาด
ระดับน้ำลึกไม่เกิน 1 เมตร
เมื่อพบฝูงปลาแล้วจะเดินไปดักหน้าฝูงปลามีระยะห่างพอสมควร
ชาวประมงคนหนึ่งนำปลายอวนข้างหนึ่งเดินลงน้ำและปล่อยอวนโอบล้อมฝูงปลากระบอก
ซึ่งว่ายอยู่ริมหาดเป็นรูปครึ่งวงกลม
เสร็จแล้วดึงปลายอวนทั้งสองข้างและเนื้ออวนเกยกับหาด
ปลากระบอกส่วนใหญ่จะตกใจว่ายชนตาอวนตลอดผืนอวน จากนั้นจึงปลดปลาออกจากอวน
พับอวนให้เรียบร้อย แล้วเดินหาฝูงปลากระบอกฝูงใหม่ต่อไป
สำหรับแบบที่ใช้เรือจะ
มีวิธีวางอวนคล้ายกับอวนทับตลิ่งจับปลากะตัก
สัตว์น้ำที่จับได้
สัตว์น้ำที่จับได้จากอวนทับตลิ่งแบบจับเคยและปลากะตัก ได้แก่ เคย
ปลากะตักขนาดเล็ก ปลาสีกุน ปลาแป้น ปลาหัวตะกั่ว และปลาข้างเหลือง เป็นต้น
ส่วนอวนเข็นปลากระบอกจะได้ปลากระบอก





