ไซนั่ง (Shrimp trap)

ลักษณะของเครื่องมือแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนตัวไซนั่ง ซึ่งเป็นโครงไม้รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า สูง 1.5-2.0 เมตร ยาว 1 เมตร กว้าง 60-80 เซนติเมตร ข้างในบุด้วยอวนไนลอน ขนาดของช่องตา 1.5 เซนติเมตร มีช่องเปิดสำหรับสัตว์น้ำเข้า ปากช่องเปิดยาวตลอดความสูงของไซนั่งและประกอบเป็นงาแซง ป้องกันสัตว์น้ำว่ายย้อนกลับออกมา ทางด้านตรงข้ามทำเป็นช่องเล็กๆ เปิด-ปิดได้ สำหรับเก็บรวบรวมสัตว์น้ำ การเก็บสัตว์น้ำใช้กว้านไม้ขัดชักไซนั่งให้ลอยพ้นผิวน้ำขณะรวบรวมสัตว์น้ำ ไซนั่งแต่ละลูกมีปีก จำนวน 1 คู่ ส่วนปีกไซนั่ง ใช้ตาข่ายขนาดช่องตา 3 เซนติเมตร กางกั้นทางเดินของสัตว์น้ำทั้งซ้ายและขวา ต้อนให้สัตว์เข้าตัวไซนั่ง มีความยาวข้างละ 25-30 เมตร ซึ่งปีกไซนั่งดังกล่าวจะรองรับทิศทางกระแสน้ำไหลลง ขณะทำการประมงจะมีส่วนที่โผล่พ้นน้ำให้เห็น และติดตั้งแสงไฟ (ตะเกียง) ไว้ที่ส่วนบนสุดของไซนั่ง เพื่อช่วยล่อสัตว์น้ำซึ่งเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการจับ ชาวประมงจะวางไซนั่งในตอนเย็นของทุกวัน และจะกู้ไซนั่งในตอนเช้าตรู่ ปัจจุบันมีการพัฒนาตัวไซนั่งให้มีขนาดสั้นลงเพื่อการประหยัดอุปกรณ์